3 Μαΐ 2007

1 ~ Κωστής Μοσκώφ: Στα Όρια του Έρωτα και της Ιστορίας

Δεν ξέρω αν είναι μελαγχολικοί οι έρωτες. Χαρμόλυποι θα 'λεγα. Και το ένα και το άλλο. Δηλαδή άγρια χαρά και άγρια λύπη. Χαρά γιατί καίγεται ο εαυτός σου, κινητοποιείται ο οργανισμός σου, τα κύτταρά σου τρέχουν, προχωρούν με μεγάλα άλματα ή τρέχουν. Λύπη γιατί ποτέ δεν κατακτάς εκείνο που θέλεις. Εγώ πάντα είχα την αίσθηση, ήθελα τον Θεό και έβρισκα τους αγγέλους. Η μελαγχολία μου θά ΄λεγα ότι είναι προϊόν των τελευταίων δυο χρόνων. Βέβαια υπάρχει μια κατάθλιψη των τελευταίων δυο χρόνων. Προέρχεται βασικά, ότι δεν βρίσκω τόση ένταση γύρω μου, είτε στο πεδίο της πολιτικής, είτε στο προσωπικό μου πεδίο, όση θα ήθελα. Προέρχεται από το ότι η κοινωνία, αυτή που κάποτε την ανεχόμουν γιατί είχα ζήσει μέσα της, από τη στιγμή που μαθαίνεις να ζεις δίχως αυτήν, μετά δύσκολα την υποφέρεις. Δηλαδή, μου είναι κάπως αφόρητο να βρεθώ στον κόσμο των μεγαλοαστών, στα πάρτυ ξέρω 'γω της κοινωνίας τους, σκυλοβαριέμαι όταν τους βλέπω... Λοιπόν, να ένας πρώτος λόγος, ο δεύτερος λόγος είναι πολιτικός, κοινωνικός, ερωτικός. Τρίτος λόγος είναι ότι συμβαίνουν πράγματα που στην αρχή τα υφίστασαι, μετά όμως σε κουράζουν. Δηλαδή, μ' έχει κουράσει αυτή η αντιπαλότητα των διπλωματών όταν κι απ' την άλλη μεριά δεν μπορείς να κάνεις αυτοκριτική, να πεις κάνω λάθος, γιατί έχεις όλο τον έπαινο του δήμου και ξαφνικά έχεις την αντιπαλότητα ορισμένων κύκλων. Μ' έχει κουράσει - ακόμη ότι και στον άμεσο χώρο που ζω, υπάρχει αγάπη, υπάρχει φιλία, υπάρχουν όλα αυτά, αλλά δεν υπάρχει πάθος. Και χωρίς πάθος εγώ δύσκολα ζω, ακόμα και δω που ζω στην εξοχή. Κι αυτό μου λείπει. Δηλαδή, εγώ έχω ανάγκη την πυρκαγιά!
Κωστής Μοσκώφ (1939 - 1998)



* To κείμενο είναι από το βιβλίο Στα όρια του Έρωτα
και της Ιστορίας
- εκδ. Ιανός, 1997
* Φωτογραφίες: από το λογοτεχνικό περιοδικό
"Οδός Πανός" του Γιώργου Χρονά - τ.118, Οκτ.2002

Ετικέτες , , , , , ,

5 σχόλια:

Blogger ghteytria :

Εξαιρετικό απόσπασμα! Λέξη προς λέξη. Αυτό που λέει ακριβώς. Έλλειψη έντασης και πάθους, αφόρητα τα πάρτυ των μεγαλοαστών και το μικροαστών ακόμα χειρότερα, να συμπληρώσω, καθώς και η αντιπαλότητα κάποιων κύκλων, σε περίπτωση που κάνεις αυτοκριτική κι ενώ έχεις τον έπαινο του δήμου.
Φοβερός. Με κάλυψες αγαπητή μου και σε συγχαίρω που το το μετέφερες και το μοιράστηκες μαζί μας.

9/5/07 17:05  
Blogger Κ.σ-Μ. :

Επειδή πάει αρκετός καιρός που δεν με καλύπτουν πια τα μυθιστορήματα, - νομίζω πως ό,τι ήταν να γραφτεί, γράφτηκε και ό,τι ήταν να ειπωθεί, ειπώθηκε - είπα να μοιραστούμε τις εμπειρίες των ανθρώπων που διαμόρφωσαν την κουλτούρα μας.

Να γράψω όμως κι ένα του ποίημα:

Xαρτοπετσέτες ανάμεσά μας
ν' απορροφήσουν τα λόγια που δεν λέμε'
γνώση πόση και βρώση σου...
Παίζω χοντρό παιχνίδι ξέρεις και πες μου αν είσαι...
Πόσο μετριέται πόσο το χιλιόμετρο ταξί στον Άδη;
Πυρίκαυστο το δάσος χτες
τρις χαρακίρι
και ραντεβού στο Σύνταγμα
- μπαμ η Αθήνα να εκρήγνυται!
Έτσι,
και ούτε να ξέρω το γιατί σ' αγάπησα,
αυτό το αλισβερίσι που θα πάει...
είσαι εικόνα Του
ή το παιδί του Τίποτα
- ο μαύρος άγγελος της τελικής Σιωπής;

11/5/07 14:24  
Blogger DIONYSOS :

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

31/3/08 00:42  
Blogger DIONYSOS :

Σε ευχαριστώ που μου θύμισες ένα παλιό δάσκαλο και σε πτυχές που δεν τον είχα αγγίξει. Είναι σίγουρα μόνο κοντα σε αγγέλους.

31/3/08 00:42  
Blogger Κ.σ-Μ. :

Σπουδαία τύχη νά 'χεις περάσει από τέτοιους δασκάλους. Κι ακόμα καλύτερα, όταν μεγαλώνεις ν' ανακαλύπτεις ότι είναι άνθρωποι σαν όλους και όχι με τις άφυλες ή θεϊκές διαστάσεις που, συνήθως, δίνουμε στους δασκάλους μας.

4/4/08 15:57  

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Αρχική σελίδα